Samantha bouwt door aan het Ruimteloket én zichzelf

Sinds de oprichting is het Ruimteloket Kinrans flexibele schil voor gemeenten: ondersteuning bij vergunningverlening en ruimtelijke ontwikkeling op afstand. Samantha is coördinator van het team. Ze werkt zelf ook nog op inhoud, maar haar takenpakket is groter. Ze bewaakt de kwaliteit, helpt collega’s groeien en kijkt voortdurend: waar kunnen we gemeenten nog méér mee helpen? Zo heeft ze afgelopen jaar ook handhaving stevig op de kaart gezet. Ondertussen houdt ze constant oog voor verdere kansen, voor zowel het team als haar eigen ontwikkeling. 

Tijd maken voor kwaliteit 

De afgelopen jaren stapelden Samantha’s taken zich op. ‘Ik werk zelf op de inhoud en controleer nog steeds alles wat er bij het Ruimteloket uit gaat op het gebied van vergunningverlening’, vertelt ze. ‘Daarnaast voer ik evaluatiegesprekken met gemeenten, ben ik het aanspreekpunt binnen Kinran en werk ik nieuwe collega’s in – allemaal taken die bij mijn rol als coördinator horen. Begin 2025 hebben we besloten dat ik structureel meer tijd voor Ruimteloket-coördinatie kreeg. Prettig voor mij, maar ook een belangrijke en duidelijke investering in de toekomst van ons team. Nu heb ik alle ruimte om de kwaliteit te bewaken, collega’s te helpen groeien en het Ruimteloket uit te bouwen.’ 

Handhaving op de kaart 

Kinran is al jaren actief in het domein VTH: vergunningen, toezicht en handhaving. ‘Dat zeiden we in ieder geval’, zegt Samantha. ‘Maar heel eerlijk: eigenlijk hielden we ons vooral met vergunningen bezig. Toezicht stopte door de Omgevingswet, die taken kwamen grotendeels bij kwaliteitsborgers te liggen. En met handhaving wílden we wel meer doen, maar het kwam er gewoon niet van. Door drukte op vergunningsgebied bleef het lang bij die stille wens.’ 

Ondertussen zag Samantha de vraag naar handhavingsjuristen alleen maar toenemen. ‘Ik vond dus dat we toch weer een poging moesten wagen. Plots kwam er een kans langs in mijn opdracht bij de gemeente Best: iemand ging van handhaving naar vergunningverlening. Ik stelde voor dat ik de omgekeerde weg bewandelde. Inmiddels heb ik een jaar handhaving achter de rug. Die kennis en ervaring gebruik ik nu om het Ruimteloket en mijn collega’s te specialiseren in het domein.’ 

Praktijk maakt het verschil 

Volgens Samantha is ervaring met handhavingswerk erg waardevol, óók voor vergunningsverleners. ‘Wie alleen vergunningen doet, ziet maar een deel van een proces. Toezicht en handhaving zijn daar ook onderdeel van. Ik denk dat je werk beter wordt als je die context snapt en weet wat er voor of na komt. Zo is het als specialist in vergunningverlening heel nuttig om te weten hoe een toezichthouder het gesprek opent, hoe bewoners op een controle reageren en wat er opvalt aan een locatie. Al die kennis maakt je werk tastbaarder. En dus beter.’ 

‘Nog een voorbeeld: als vergunningsjurist kun je een casus krijgen waarvoor eerder een handhavingsprocedure liep. Verleen je een vergunning? Dan moet handhaving dat weten, anders blijft het dossier onnodig open staan – met alle administratieve gevolgen van dien. Als vergunningverlener weet je dat heus wel. Maar je vergeet het ook makkelijk. Nu ik aan de handhavingskant zit, merk ik pas echt hoe belangrijk die terugkoppeling is. Het is precies die wisselwerking die iedereen sterker maakt: mij als adviseur en het Ruimteloket als team.’ 

Altijd blijven ondernemen 

Terwijl Samantha handhaving een vaste plek in de dienstverlening geeft, is ze alweer bezig met de volgende uitbreiding: bezwaar en beroep. ‘Veel VTH-teams krijgen daarmee te maken, maar niet iedereen ziet die hoorzittingen, rechtbank- en Raad van State-bezoekjes zitten – ik wel. Een goed verweerschrift opstellen en de juridische puzzel leggen, daar maak je mij erg blij mee. Bovendien is het een logische toevoeging voor het Ruimteloket, zowel het type werk als het hele kennisgebied.’ 

Samantha vindt iets leuk, ziet een kans en gaat aan de slag. ‘Dat ondernemen past bij mij, maar ook bij Kinran. Ik krijg er dus alle ruimte voor. En ik krijg ook veel waardering voor mijn ideeën en initiatief. Daar doe ik het niet voor, ik vind het gewoon erg fijn om bij te dragen en mee te bouwen. Maar dat mijn werk vervolgens ook gezien en op prijs gesteld wordt, stimuleert natuurlijk wel.’